Kryteria kopenhaskie: co sprawia, że ​​kraj kwalifikuje się do przystąpienia do Unii Europejskiej?

Aby dany kraj mógł zostać członkiem Unii Europejskiej, kraj musi być krajem europejskim. Klasyfikacja kraju jako europejskiego opiera się na czynnikach politycznych, a nie na czysto geograficznym położeniu. Rada Europejska jest upoważniona do politycznej oceny europejskiej klasyfikacji każdego zainteresowanego państwa. Dlatego też każde z 50 suwerennych państw w Europie kwalifikuje się do przystąpienia do Unii Europejskiej. Te stany są w porządku alfabetycznym; Albania, Andora, Armenia, Austria, Azerbejdżan, Białoruś, Belgia, Bośnia, Bułgaria, Chorwacja, Cypr, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Gruzja, Niemcy, Grecja, Węgry, Islandia, Republika Irlandii, Włochy, Kazachstan, Łotwa, Liechtenstein, Litwa, Luksemburg, Republika Macedonii, Malta, Mołdawia, Monako, Czarnogóra, Holandia, Norwegia, Polska, Portugalia, Rumunia, Rosja, San Marino, Serbia, Słowacja, Słowenia, Hiszpania, Szwecja, Szwajcaria, Turcja, Ukraina, Wielka Brytania i Watykan.

Jednakże, podczas gdy kraje pozaeuropejskie są wykluczone z możliwości przystąpienia do UE, istnieją pewne międzynarodowe ustalenia, które pozwalają takim krajom na integrację z Unią Europejską do pewnego stopnia. Jeden taki układ pozwala państwom pozaeuropejskim na wykorzystanie euro jako oficjalnej waluty w ich gospodarkach. Kolejnym rozwiązaniem są przepisy europejskiej polityki sąsiedztwa, które zostały ustanowione jako środek zbliżenia Europy do jej sąsiadów poprzez oferowanie pomocy finansowej i bezcłowego dostępu do rynków UE krajom położonym w pobliżu terytoriów państw członkowskich UE. Rosja jest jedynym członkiem Unii Europejskiej zwolnionym z porozumienia w sprawie europejskiej polityki sąsiedztwa głównie ze względu na swoje duże terytorium. Niektóre kraje pozaeuropejskie, które korzystają z tego przywileju, to Algieria, Tunezja, Egipt, Libia, Burundi, Bahrajn, Katar, Liban, Jordania, Bahrajn i Izrael. Europejskimi krajami niebędącymi członkami UE objętymi umową są Ukraina, Gruzja, Azerbejdżan, Mołdawia i Ukraina, a wszystkie one spotykają się w ramach „Partnerstwa Wschodniego” (tak nazwanego, ponieważ większość krajów leży na wschód od UE).

Kryteria polityczne dotyczące przystąpienia do Unii Europejskiej

Kolejnym kryterium stosowanym do oceny kwalifikowalności kraju ubiegającego się o przystąpienie do Unii Europejskiej są kryteria polityczne. Dokonując oceny, Rada Europejska analizuje scenę polityczną kraju poprzez obecność funkcjonującej demokracji, ochrony praw człowieka, praworządności oraz ochrony i szacunku dla mniejszości. Ochrona praw człowieka ma ogromne znaczenie, jeśli kraj ma zostać uznany za członka UE. Definicja i skład tych praw człowieka są wymienione w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka ONZ. Ochrona praw człowieka doprowadziła do tego, że niektóre kwalifikujące się kraje dokonały poważnych systematycznych zmian w swoich odpowiednich funkcjach rządowych, aby były zgodne z wymogami UE. Artykuły zawarte w Europejskiej Konwencji Praw Człowieka z 1953 r. To kolejny traktat stosowany przy ustanawianiu ochrony praw człowieka w kraju. Rządy prawa są innymi kryteriami politycznymi stosowanymi przez Radę Europejską i stanowią, że władza rządu może być wykonywana wyłącznie zgodnie z pisemnymi przepisami, które są zgodne z ustaloną procedurą ich przyjęcia. Każdy kraj starający się o członkostwo w Unii Europejskiej jest również zobowiązany do posiadania funkcjonalnej demokracji, w której wszyscy uprawnieni obywatele mogą w równym stopniu uczestniczyć w podejmowaniu decyzji politycznych na wszystkich szczeblach sprawowania rządów. Taka funkcjonalna demokracja musi mieć wolną prasę, wolność osobistej opinii i wolne związki zawodowe.

Kraje są zobowiązane do przeprowadzenia wolnych i uczciwych demokratycznych wyborów w tajnym głosowaniu, a rząd nie powinien utrudniać uczestniczącym partiom politycznym wykonywania ich mandatów. Szacunek dla mniejszości jest kolejnym kryterium używanym do sprawdzania kwalifikowalności danego kraju. Kraje starające się o członkostwo w UE mają obowiązek chronić i szanować swoje mniejszości narodowe. Przepis ten został ustanowiony podczas Konwencji ramowej o ochronie mniejszości narodowych, ale konwencja była niejasna w kwestii definicji „mniejszości narodowych”, co doprowadziło do tego, że kraje członkowskie UE złożyły oficjalne deklaracje dotyczące ich definicji mniejszości narodowych. Kryteria polityczne są również wykorzystywane przy analizie krajów objętych europejską polityką sąsiedztwa kwalifikujących się do otrzymania wsparcia finansowego z UE. Kraje, które uznaje się za naruszające postanowienia Unii Europejskiej dotyczące ochrony praw człowieka, obecności funkcjonującej demokracji i ochrony mniejszości narodowych, nie otrzymują wsparcia ze strony UE.

Kryteria ekonomiczne dotyczące przystąpienia do Unii Europejskiej

Kolejnym punktem odniesienia stosowanym w ocenie kraju ubiegającego się o członkostwo w Unii Europejskiej jest gospodarka kraju. Kryteria ekonomiczne stosowane przez Komisję Europejską koncentrują się w dużej mierze na rodzaju gospodarki, w której znajduje się dany kraj, a gospodarka rynkowa jest gospodarką wymaganą przez komisję. Wiele sektorów gospodarki takich krajów jest analizowanych, aby upewnić się, że są one zgodne z wymogami UE. Europejski mechanizm kursu walutowego, a także kryteria konwergencji euro, określają warunki ekonomiczne, jakie powinny spełniać kwalifikujące się kraje. Oba porozumienia są wykorzystywane w celu ułatwienia przejścia kraju z waluty oficjalnej na euro. Pięć punktów ma kluczowe znaczenie dla gospodarki danego kraju, a mianowicie stabilność kursu walutowego, długoterminowe stopy procentowe, deficyt budżetowy, inflacja HICP i stosunek długu publicznego do PKB.

Dostosowanie ustawodawcze

Ostatnimi kryteriami stosowanymi do analizy kwalifikowalności kraju do uzyskania członkostwa w UE jest dostosowanie ustawodawstwa. W ramach dostosowania legislacyjnego kraje są zobowiązane do przyjęcia przepisów zgodnych z przepisami regulującymi Unię Europejską.